تبلیغات
Pishtazan - مطالب ابر شعر در مورد دنیا
خدایا خوشبختی را دیروز به حراج گذاشتند - حیف كه من زاده ی امروزم - خدایا ، جهنمت فرداست - پس چرا امروز می سوزم


ای پادشاه وقت ، وقتت چو فرا رسد
تو نیز ، با گدای محلت برابری
گر پنج نوبتت به در قصر میزنند
نوبت به دیگری بگذاری و بگذری
دنیا زنی است عشوه دِه و ، دلستان _ ولیك
با كس به سر نمیبرد او ، عهد شوهری
آبستنی كه اینهمه فرزند زاد و كُشت
دیگر كه چشم دارد ازو ، مهر مادری ؟
آهسته رو ، كه بر سر بسیار مردم ست
این جِرم خاك را ، كه تو امروز _ بر سری  

شیخ اجل ( سعدی )



طبقه بندی: شعر نایاب،
برچسب ها: شعر دنیا از سعدی، سعدی، شعر در مورد وفا نكردن دنیا به انسان، شعر وفا نكردن دنیا، شعر در مورد دنیا، شعر در مورد بی وفایی دنیا، شعر ناب، شعر نایاب، شعر كوتاه، شعر زیبا، شعر آموزنده، شعر های جالب، شعر های پند آموز، شعر و اندرز،

تاریخ : دوشنبه 5 اردیبهشت 1390 | 01:47 ب.ظ | نویسنده : ایمان جاتی | نظرات
غمگین دختر و پس در آغوش هم

ای دل عبث مخور غم دنیا را         
فکرت مکن نیامده فردا را
کنج قفس چو نیک بیندیشی         
چون گلشن است مرغ شکیبا را
بشکاف خاک را و ببین آنگه        
 بی مهری زمانهٔ رسوا را
این دشت، خوابگاه شهیدانست         
فرصت شمار وقت تماشا را
از عمر رفته نیز شماری کن         
مشمار جدی و عقرب و جوزا را
دور است کاروان سحر زینجا         
شمعی بباید این شب یلدا را
در پرده صد هزار سیه کاریست        
 این تند سیر گنبد خضرا را
پیوند او مجوی که گم کرد است        
 نوشیروان و هرمز و دارا را
این جویبار خرد که می‌بینی        
 از جای کنده صخرهٔ صما را
آرامشی ببخش توانی گر         
این دردمند خاطر شیدا را
افسون فسای افعی شهوت را        
 افسار بند مرکب سودا را
پیوند بایدت زدن ای عارف       
  در باغ دهر حنظل و خرما را
زاتش بغیر آب فرو ننشاند         
سوز و گداز و تندی و گرما را
پنهان هرگز می‌نتوان کردن        
 از چشم عقل قصهٔ پیدا را
دیدار تیره‌روزی نابینا         
عبرت بس است مردم بینا را
ای دوست، تا که دسترسی داری         
حاجت بر آر اهل تمنا را
زیراک جستن دل مسکینان        
 شایان سعادتی است توانا را
از بس بخفتی، این تن آلوده        
 آلود این روان مصفا را
از رفعت از چه با تو سخن گویند         
نشناختی تو پستی و بالا را
مریم بسی بنام بود لکن         
رتبت یکی است مریم عذرا را
بشناس ایکه راهنوردستی         
پیش از روش، درازی و پهنا را
خود رای می‌نباش که خودرایی         
راند از بهشت، آدم و حوا را
پاکی گزین که راستی و پاکی        
 بر چرخ بر فراشت مسیحا را
آنکس ببرد سود که بی انده        
 آماج گشت فتنهٔ دریا را
اول بدیده روشنئی آموز         
زان پس بپوی این ره ظلما را



ادامه مطلب

طبقه بندی: شعر نایاب،
برچسب ها: شعر، پروین اعتصامی، شعر پروین اعتصامی، شعر در مورد مدارا، شعر در مورد دنیا،

تاریخ : شنبه 27 فروردین 1390 | 01:51 ب.ظ | نویسنده : ایمان جاتی | نظرات
.: Weblog Themes By pishtaz01 :.